We bedanken iedereen van harte voor de attenties en lieve wensen die we ontvingen rondom de verhuizing. Deze hebben ons gesterkt de afgelopen periode waarin nogal wat drukte op ons af kwam. Inmiddels zijn de spullen overgebracht en is het nieuwe huis grotendeels ingericht in gezelschap van vrienden die hebben geholpen orde te scheppen in de chaos.

Er zijn nog genoeg klussen om ons op te storten maar we herinneren elkaar eraan dat we daar de tijd voor kunnen nemen en dat dit project nooit af hoeft zijn! Toch is het verleidelijk en leuk om bezig te blijven. We leren hoe je actief stookt om de vloerverwarming dag en nacht te laten werken voor een constante temperatuur. Op de veranda ligt nu een hoge stapel kurkeiken hout die we afwisselend gebruiken met hout van het land. Het voelt heerlijk warm in huis.

Onze aandacht ging vooral uit naar de verhuizing terwijl de olijven rijp aan de bomen hingen. Tussendoor is er een kleine eerste olijvenoogst binnen gehaald en werd een flinke portie ingelegd in zout. Over een maand of 3 kunnen we het resultaat hiervan  proeven.

De nieuwe pup Serra en onze Ziggi zijn inmiddels aardig aan elkaar gewend. Het eindeloze ruwe stoeien van Serra is soms wat teveel voor ons oudje maar we hebben Ziggi nog nooit zo zien rollebollen en buitelen, het maakt haar alert en energiek.

Het leggen van de houten vloer op de bovenverdieping had nog een staartje. Door de grote schommelingen in luchtvochtigheid is het hout enorm gaan uitzetten, zo erg dat hij op diverse plaatsen compleet bol stond en je er niet meer over kon lopen. Dus het enige wat erop zat was om over de gehele verdieping langs de zijkanten alle plinten los te halen en de buitenste planken opnieuw te zagen en terug te leggen. Een naar karwei maar wel met direct resultaat. De vloer ligt er gelukkig weer strak in en de kamers hebben we weer opnieuw kunnen inruimen.

Een begin is ook gemaakt aan het herstel van de oude vervallen stalletjes. We gaan ze straks gebruiken voor het houden van kippen en hangbuikzwijntjes. Midden januari gaan we met de buurman samen naar de beestenmarkt eens kijken of we al iets naar onze keuze kunnen vinden….

De kerst was voor ons een moment van rust. We hebben knus bij de haard gezeten en in de fijne eetkeuken is het eerste kerstdiner bereid. Tot en met Nieuwjaar vergezellen de kinderen ons, we genieten intens van elkaar. Het jaar 2013 is bijna ten einde. Voor ons was het een heel bijzonder jaar waarin enorm veel gebeurd is in alle opzichten. De foto’s die precies een jaar geleden werden genomen van de plek waar we nu wonen geven een bijna ongelofelijk contrast met de huidige toestand. Met gezamenlijke inzet is dit allemaal tot stand gekomen. We zijn heel dankbaar voor het mooie resultaat dat uitnodigt om dit droom project verder te ontwikkelen. Het nieuwe jaar zal ongetwijfeld weer kansen en mogelijkheden bieden voor iedereen. We wensen jullie allen veel inspiratie, kracht en een goede gezondheid voor 2014!

Liefs, Rob & Liesbeth

Man at work (november 2012 en december 2013), zoek de verschillen…

Vanaf 1 december gaan we de Quinta bewonen! Alles is (bijna) zover om de spulletjes vanuit Nederland een plek te geven en het huis gezellig te maken. Op dit moment zijn we in Nederland, bereiden de verhuizing voor en genieten van gezellige momenten met familie en vrienden. We zitten nu middenin de sorteer fase van spullen en de dozen stapelen zich op. Over 10 dagen rijdt de verhuiswagen voor die een paar dagen later zal aankomen bij de Quinta. Dan is er een einde gekomen aan een periode van heen en weer gesjouw en keert de rust weder. Daar kijken we naar uit. Voor de allerlaatste afwerking en inrichting nemen we straks rustig de tijd als we er wonen, dat blijft een voortdurend proces.

De afgelopen weken waren we vooral veel in Portugal ter plekke en is er nog flink gewerkt. Met name het leggen van de houten vloer boven was voor onszelf nog een behoorlijke klus en door tijdsdruk extra spannend. Het ging gepaard met veel pas- en meetwerk om de vloer tot de juiste hoogte te krijgen, Rob’s meetkundige inzichten en timmerervaring kwamen hier dan ook uitstekend van pas. Uiteindelijk is een dikke laag isolerend vulmateriaal van voornamelijk kurk gebruikt alvorens de oude eikenhouten plankenvloer erin te leggen. De spierpijn van dagenlange inspanning is alweer vergeten. Jullie begrijpen dat wij ons nog niet hebben ingeschreven bij het Algarvische fitness centrum.

Quinta de Fonte Velha betekent: boerderij van de oude waterbron.
De oude waterbron is van oudsher een onderaardse stroom, die zich vlak voor ons huis onder het terras bevindt. Zo’n 1000 jaar geleden hebben de Moren, die toen in deze streek leefden, een 12 meter diepe schacht met watermolen gebouwd om het water naar boven te halen voor irrigatie van het land en het verzorgen van de dieren. Het oude systeem met waterwiel werd toen aangedreven door een ezel. Tot op de dag van vandaag bestaat de waterbron en de schacht nog. Nu gebruiken wij een pomp om het water via een nieuw aangelegd irrigatie systeem naar de bomen, planten en het zwembad te brengen. 

De vorige bewoner had het gehele terras dicht gemaakt en daarmee de toegang van bovenaf bedekt en afgesloten. Nu is het opengebroken en wordt de originele waterbron weer zichtbaar. Met een lage muur rondom krijgt het mooie antieke kunstwerk de aandacht die het verdient.

En dan hebben we nog nieuws…..een puppy uit het SOS Algarve Animals dierenopvangcentrum hebben wij geadopteerd. Onze hond Ziggi krijgt er een zusje bij. We zijn heel benieuwd naar de eerste ontmoeting van die twee en of ze vriendjes worden. De puppy komt uit een gevonden nestje van waarschijnlijk het “Serra da Estrela” ras; een Portugese berghond. Haar naam is Serra en zij zal ons en de Quinta gaan bewaken. Ze heeft al 4 weken bij ons gewoond en we kunnen niet wachten om haar in december weer op te halen. Het is een lieve intelligente dondersteen die de komende tijd nog wel zal zorgen voor spektakel en actie. Daarover de volgende keer meer.

We  kampeerden ruim drie weken op het land dichtbij de verbouwing van het huis. Het waren spannende weken waarin een heleboel gebeurde met regelmatig 14 bouwvakkers tegelijkertijd aan het werk. De leemstuc werd binnenshuis aangebracht en is nu klaar. Het resultaat is niet alleen prachtig maar je merkt  ook  direct het dempende geluidseffect en het binnenklimaat voelt prettig aan. Op sommige plaatsen hebben we delen van  de originele taipa muur vrijgelaten van stuc om dat fraaie werk zichtbaar te laten. Op de buitenmuren is de kalkstuc aangebracht (volgens traditioneel recept…). Ook over dit resultaat zijn we zeer tevreden. Na het aanbrengen van de kalkprimer en een transparante verflaag zal moeten blijken of alles voldoende vochtwerend is. We zullen dat het komende najaar merken als het gaat regenen. Eind augustus gaan we zelf aan de slag met binnen en buiten schilderwerk. Een flinke klus waarbij onze kinderen met vrienden komen helpen. We kijken uit naar deze volgende stap die ongetwijfeld ook weer veel gezelligheid met zich meebrengt.

Het leggen van het nieuwe dak was een enorme klus die de zeer bekwame dakdekker goed heeft uitgevoerd. Twee lagen kurk als isolatiemateriaal en een vochtwerende onderlaag zijn aangebracht voordat de terra cotta pannen gelegd werden volgens traditionele wijze. Oude en nieuwe pannen zijn gemengd voor een natuurlijke uitstraling. Prachtig vinden wij!

Ook arriveerden de ramen en buitendeuren. Kambala/Iroko houten kozijnen, dubbel glas van stevige kwaliteit van een  specialist uit Noord Portugal. Aan het eind van de week zat er alles in en konden we het huis afsluiten. Nu hebben we een heuse voordeur.
Mooi vakwerk.

De beste tijd qua temperatuur om op het land werkzaamheden uit te voeren blijkt toch wel de ochtend te zijn. Dus gaan we met zonsondergang naar bed en zijn we bij het eerste daglicht te vinden in de boomgaard. Vlakbij de twee heuvelbedden met pompoenen, meloenen, aardbeien en kruiden, hebben we een derde “bed” gemaakt dat nu klaar is. Wederom een flink aantal lagen met karton, compost, stro en paardenmest gaan ervoor zorgen dat op de lange termijn hier weer een vruchtbaar stukje land ontstaat met een behoorlijk hoogteverschil. Dat laatste is dan weer  een handig voordeeltje om bukken te voorkomen bij het oogsten van groente en fruit. Nieuwe tomatenplanten, paprika en groene-  en rode kool doen inmiddels hun best om te groeien op dit zonnige plekje voorzien van een flinke irrigatieslang voor het broodnodige water.

De Algarve blijkt een veel gekozen vakantie bestemming te zijn.  Verrassend leuk was het dat we in deze periode zoveel bezoek (18 personen!) ontvingen van familie, vrienden en bekenden. We hebben hen bijzonder graag rondgeleid en uitleg gegeven over onze experimenten. Vele gezellige borrel- en koffie uurtjes hebben we bij de tent doorgebracht. Alle aandacht, ideeën en enthousiasme stimuleren ons extra om verder te gaan op de weg die we zijn ingeslagen.

Tot de tijd dat het huis hier bewoonbaar is (in oktober ?), kamperen we met veel plezier in de safaritent die we begin mei hebben neergezet. We experimenteren met de solar cooker en maken eenpansgerechten die wat smaak betreft voortreffelijk zijn. Het is even wennen met de instelling van de pan en de solar-schelp, maar als dat eenmaal lukt moet je uitkijken dat je je niet brand aan de enorme kracht van de straal. Slow cooking is het, een uitdagende meditatie.

De hele dag is het een oorverdovend lawaai van de krekels. Af en toe komt er een auto of paard en wagen voorbij maar voor de rest is het heerlijk rustig. De nachten zijn koel, de sterrenhemel indrukwekkend en de zon blijft schijnen. Het sprookje wordt vervolgd……….tot de volgende keer.

Wie ooit een bouw- of verbouwervaring heeft gehad zal kunnen beamen dat je maar beter je hoofd koel kunt houden in dit proces. Onder de warme Portugese zon kan dat een extra uitdaging zijn. Het nalopen, overdenken en visualiseren van de gemaakte plannen is intens ondanks de uitstekende architectonische tekeningen die op tafel liggen. Er zijn ook onvoorziene verrassingen ontstaan in de constructie die de verbouwing van een oude boerderij als deze met zich mee brengt. De plannen worden daarom regelmatig aangepast en dan is het een uitdaging om een heldere communicatie tussen alle betrokkenen te blijven voeren. Dat is echt belangrijk als het proces ingewikkeld wordt.

Gelukkig heeft iedereen, de architect/projectleider, de aannemer, de diverse uitvoerders, en wij zelf, hetzelfde doel: goed samenwerken om tot een mooi eindresultaat te komen. En dat gaat lukken. De ruwbouw is bijna afgerond met een prachtige keuken en buitenkeuken waar vroeger het stalletje stond.

Het stucen van de binnenmuren staat voor de komende 2 weken op het programma en de ramen en deuren zijn in de maak. Als straks de dakpannen liggen en de terra cotta vloer gelegd is, begint het er op te lijken. Aan het eind van de zomervakantie denken we zelf met de houten vloer en schilderwerk aan de slag te kunnen. Voor wie het leuk vindt om een handje mee te helpen………we zijn heel blij met extra hulp.

Om dicht bij de bouw te zijn vertoeven we nu regelmatig in onze mooie safaritent die we hebben opgezet op het land. Het was even flink aanpakken met z’n 3en om de houten vloer keurig op maat te timmeren en het zware tentdoek omhoog te hijsen, maar het is gelukt, met dank aan Nelly onze dierbare vriendin.

De gemengde bloemenzaadjes die begin april de grond in gingen zijn grotendeels tevoorschijn gekomen. Hier is ons zonnetje aan huis…

Nu de renovatie van de oude boerderij goed en wel van start is, is het spannend om te zien hoe de 2D plannen werkelijkheid worden in 3D. De ruwbouw van de nieuwe entree is zo goed als klaar en er wordt nu ook binnenshuis gewerkt. Bij het opruimen van het oude stucwerk en de bestaande tegelvloer op de bovenverdieping worden we verrast door de prachtige oude muren, gemaakt op traditionele wijze van taipa blokken. De dikke muren (60 cm) werden destijds, net zoals op de benedenverdieping, opgetrokken met blokken aangestampte aarde. Deze muurconstructie is van oudsher een veel voorkomende toegepaste bouwwijze in de streek. Het natuurproduct aarde heeft een sterk ademende eigenschap en garandeert daarmee het gehele jaar door een ideaal binnenklimaat. Met deze wetenschap gaan we nog eens opnieuw kritisch kijken naar onze keuze voor de afwerking van de muren en naar  het energiesysteem waarmee we huis en haard verwarmen straks. Ook hebben we te maken met veel vocht vanaf de zee en hitte en droogte in de zomer, belangrijke factoren  die meetellen.

Dus gaan we weer ons huiswerk doen en bezoeken experts op het gebied van aarde/klei afwerking, hout- en pelletkachels, warmwaterboilers- en pompen, zonnepanelen en kooktoestellen etc. Alle mogelijke energiesystemen en combinaties herkauwen we om te bekijken wat dan wel het beste is. Het blijken heel veel puzzelstukjes te zijn die na diepgaand onderzoek in elkaar gaan vallen. Tijdens deze zoektocht komen we uit bij zowel vrienden, bekenden als ook nieuwe contacten die hun kennis en eigen ervaringen met ons willen delen. Dat inspireert enorm. Altijd fijn om met anderen te kunnen sparren. Over een tijdje hopen we ook de ervaring te hebben om tips en adviezen te kunnen geven over eco-energiemanagement met een “levend project” als voorbeeld.

Erg blij zijn we met de architect die niet terugschrikt van een rotsblok tussen de keukenmuur en de technische ruimte. De rots blijft daar zitten en we verplaatsen gewoon de verwarmingsapparatuur naar de patio. De tekeningen zijn weer aangepast en zie, de keuken wordt plotseling wat ruimer ondanks het rotsblok….abacadabra!

Vanuit Portugal wensen we iedereen een licht en liefdevol 2013!

Rob, Liesbeth, Diana, Claudia, Marcia, David, Nina, Rik en Koen.

Het heeft even geduurd voordat er nieuws te melden viel over de voortgang van ons project, maar nu zijn we verheugd om de ontwikkelingen te kunnen delen. We zijn 10 dagen in de Algarve geweest om ter plekke verdere voorbereidingen te treffen.

Allereerst is er een poort met omheining gemaakt voor de veiligheid.

poort met rechts het vroegere waterhuisdepot

poort vanaf de weg

Het huis:
Nadat de renovatieplannen in september door de architect op papier waren gezet, startte de onderzoeksfase. Gekeken werd of de bouwconstructie stevig genoeg is om de wensen ten aanzien van de verbouwing in vervulling te laten gaan. We waren verrast te ontdekken dat het huis (veel) meer dan 200 jaar oud blijkt te zijn. De dikke muren die uit leemblokken bestaan houden de binnentemperatuur in elk seizoen op een natuurlijke wijze aangenaam. Er zal wel ondersteuning van de muren aangebracht moeten worden om de bestaande wanden te verstevigen en stabiliseren. Dat gaat gebeuren met kleiafwerking voor de beste ecologische vochtregulatie. De meeste veranderingen binnenshuis die op papier staan kunnen waarschijnlijk verder zonder problemen uitgevoerd worden. Het uitgraven van de grond aan de oostzijde van het huis is al bijna klaar en bleek niet al te moeilijk te zijn. Aan deze zijde van het huis wordt een nieuwe moderne entree gebouwd die samenvloeit met het oude rustieke deel van de boerderij. Om alles duurzaam en comfortabel te maken is een grondige renovatie nodig. Vernieuwing van de bestaande vloeren, ramen, dak, veranda en het aanbrengen van keuken, buitenkeuken, badkamers e.d. staan op het plan.

uitgraving oostkant

uitgraving

overleg ter plekke

graafmachine aan het werk

Het is nu aan ons om een voorstelling te maken van de functionaliteit van alle vertrekken en de materialen te kiezen. Samen met de architect werken we enthousiast en gestaag voort. De creativiteit en kennis over dit project ontwikkelt net zo vlot mee. Interessant is het om te ontdekken dat er op het gebied van duurzame ecologische materialen zoveel te vinden is dat we voor heel veel keuzes komen te staan. We beleven veel plezier tijdens onze tochtjes op zoek naar informatie bij terra cotta fabriekjes, timmerbedrijfjes of onooglijke werkplaatsen voor moderne houtkachels die we ergens in de “middle of nowhere” vinden. We staan dan voor de uitdaging om te communiceren met de werklieden en verkopers in “teletubby portugees” en gebarentaal. Het geduld en de vriendelijkheid van de mensen is geweldig en uiteindelijk lukt het steeds weer met antwoorden op onze vragen thuis te komen. Dit moedigt ons aan om het leren van “huis tuin en keuken Portugees” in de praktijk te brengen en een redelijke kans van slagen te geven. Oefenen is ons motto!

Andere voorzieningen:
De studie naar mogelijkheden om op het gebied van water en electriciteit zelfvoorzienend te zijn is bijna afgerond. De vooruitzichten stellen ons tevreden tot nog toe. Of het water uit de bron drinkbaar gemaakt kan worden is nog wel de vraag maar het ziet ernaar uit dat de bomen en planten in elk geval hiermee bewaterd kunnen worden en niet hoeven te verpieteren. We kunnen starten met het aanleggen van een waterdrupsysteem in de citrusboomgaard waarna we de bomen van een flinke compostlaag zullen voorzien. Als het aan ons ligt kunnen ze zich dan herstellen en goede vruchten dragen. De aanlevering van warm water en elektriciteit via zonnepanelen kan geen probleem zijn met de hoeveelheid zonne-uren die we mogen verwachten in dit prachtige stukje Portugal. Dit systeem wordt momenteel uitgewerkt.

Regen:
Het najaar zorgt op dit moment voor de zeer gewenste regen.  De conclusie uit onze observatie tijdens de enorme hoosbuien van de afgelopen week is dat de regen zeer goed door de grond word geabsorbeerd. Dat is goed nieuws voor de bestaande bomen en struiken, je ziet ze opfrissen en sommigen zelfs bloeien. Er staan heel veel olijfbomen die behoorlijk vol hangen.

olijven en nog meer olijven

sinaasappels in wording

De buren:
De eerste contacten zijn gelegd met de buren en dat stemt ons vrolijk. In feite zijn er geen directe naaste buren omdat het grondstuk aan de zuidzijde te koop is (wie waagt zich aan 4 ha grond met een ruïne erop?) en de gepensioneerde achterburen hun huis hebben verlaten om in een appartement te gaan wonen. Verderop in onze straat (300m) woont een echtpaar van Duitse afkomst en een Portugees/Engels echtpaar. Uiterst vriendelijke mensen met uiteenlopende achtergronden en interesses, boeiend zou je kunnen stellen. Het glas is al geheven op een fijne burenrelatie dus daar is het zaadje gezaaid en al ontkiemd. Het lenen aan elkaar van hulpwerktuigen blijkt een normale gang van zaken. Het probleem van overproductie van paardenmest bij de buren lossen we graag op door deze dankbaar te gebruiken voor compostering. Ook alweer geregeld en iedereen is blij.

Oh ja, wellicht belangrijk te melden dat ze daar niet aan postbodes doen. We hebben geen brievenbus! En het dichtstbijzijnde postkantoortje wordt gesloten wegens bezuinigingen. Je kunt ons straks bereiken via telefoon en internet zolang dat blijft werken, en anders……….kom je gezellig op bezoek!!!

Nu dachten we al het nieuws gedeeld te hebben en warempel onze laatste dag voordat we huiswaarts zouden vertrekken beleefden we spannende avonturen. Afgelopen donderdag was het beestachtig slecht weer met veel regen, storm en onweer. We wilden graag die omstandigheden ervaren op de quinta dus reden we er naar toe. Misschien dat jullie in het nieuws gelezen hebben dat er een uitzonderlijke weersituatie was in de Algarve met een heuse tornado die enorm veel schade heeft aangericht met gewonden? Tja, je voelt hem al aankomen…….die tornado kwam vanaf zee via Carvoeiro en ging rakelings ten westen langs ons (huis) af richting de supermarkt bij het volgende dorpje Lagoa en trok een spoor van verwoesting verder landinwaarts naar het heuveldorp Silves. Op dat moment stonden wij tot aan de knieeen in de modder op de oprit en konden net op tijd de auto de oprit oprijden en in veiligheid brengen voordat deze door de modderstroom werd meegenomen. De weg was in een mum van tijd veranderd in een rivier (50 cm water in de straat…). De regen viel met bakken uit de hemel die pikzwart was en de bliksemschichten schoten in het rond. We hebben twee uur in de auto gezeten wachtend totdat het water zou zakken. Dat deed het na lange tijd heel langzaam. We durfden niet het risico te nemen om te gaan rijden maar we konden daar ook niet blijven.

overstroomde weg

blik vanaf onze poort

En plotseling was daar onze duitse buurman die in zijn 4WD voorop reed en ons uit de penarie zou halen mochten we wegdrijven. Ons kleine huurautootje was een soort bootje maar heeft ons veilig naar de hoger gelegen weg gebracht. Toen we de ravage bij de supermarkt ontdekten schrokken we ontzettend…….we zagen uitgerukte bomen, ingestorte daken en autos die van de weg af waren geslingerd. Pas later realiseerden we ons dat we enorm veel geluk hadden gehad. Het is verdrietig om te horen dat andere mensen hard zijn getroffen.

tornado ravage

Vooruitzichten:
Leuk om te melden is het dat we spontane aanmeldingen uit de vriendenkring van onze kinderen kregen om tussen kerst en nieuwjaar te komen helpen op het land. Intussen telt het gezelschap ongeveer 10 personen inclusief onszelf met onze dochters. Met zoveel handen gaan we  een aantal klussen aanpakken en wellicht ook afmaken. Dit belooft een bijzondere afsluiting te worden van een spannend jaar 2012.